Het resort Les Gets, genesteld in het hart van het Chablais-massief, is het resultaat van een collectief menselijk avontuur onder leiding van pioniers. In bijna 90 jaar tijd heeft het charmante dorpje Les Gets, dat het vandaag de dag is, zijn bergweiden omgevormd tot een gerenommeerd resort, zonder ooit zijn ziel te verliezen. Laten we eens terugblikken op de geschiedenis van deze karakteristieke regio, gevormd door gepassioneerde pioniers en een levendige berg.
De beginjaren van het skigebied: van de jaren 1930 tot de jaren 1950
Het skigebied ontwikkelde zich in zijn eigen tempo, ver weg van de hectiek van de grote skigebieden in het sneeuwplan. Experimenteren, doe-het-zelven, gekke gokken, avontuur… dat zijn de woorden die het vaakst terugkomen in de verhalen van de pioniers van het skigebied.
Lang voordat er geskied werd, waren er koeien en weiden. In de 11e eeuw zetten de eerste mensen voet op de hellingen van Les Gets. In Les Gets gingen boeren bijna een millennium vooraf aan skiërs. Landbouw- en veeteeltactiviteiten brachten leven in deze kleine, vruchtbare en zonnige vallei in de Haute-Savoie en maakten er een dorp van 1300 inwoners van. Hier ligt het DNA van Les Gets: in tegenstelling tot de grote skigebieden op grote hoogte, dateert de ziel van het dorp van vóór de komst van het skiën, en het skigebied breidt zich uit vanuit dit kloppende hart. Zelfs vandaag de dag is de aanwezigheid van deze voorouderlijke landbouwactiviteit nog steeds voelbaar op de skipistes, als een onuitwisbaar watermerk.
Maar laten we nog iets verder teruggaan in de tijd. In het interbellum verkenden de eerste skitoeristen de vallei op zeehondenhuiden. Gewapend met hun grote houten ski’s warmden ze hun dijen op tijdens de klim, zonder zich te kunnen voorstellen welke eindeloze mogelijkheden skiliften zouden bieden.
De geboorte van de eerste skiliften: de skilift Boule de Gomme, de stoeltjeslift Charniaz…
“Wie vaak met de Boule de Gomme skiet, wordt een skikampioen.”
Een van de eerste afneembare skiliften werd in 1937 gebouwd door Maris SERVETTAZ en ingehuldigd door Jean POMAGALSKI.
‘La Boule de Gomme’ (De kauwgombal) – niets prikkelt de fantasie van een kind meer dan een plek de naam van een snoepje te geven.
In het naoorlogse klimaat werden deze gemechaniseerde palen al snel een hit bij zowel lokale skiërs als toeristen. Dit betekende een koerswijziging, van klompen naar ski’s! Boeren begonnen hun vee in te ruilen voor ski’s, en de handigste onder hen probeerden skiliften te bouwen op hun land. In de jaren 1930 en 1940 werden maar liefst zeven ‘skiliften’, zoals ze toen werden genoemd, gebouwd, waaronder die van Les Chavannes en Mont Chéry, gebouwd door Paul Bourgeois, en La Turche, gebouwd door Georges Combépine.
Ondanks de vooruitgang die deze prachtige machines boekten bij het beklimmen van hellingen, bleven de meest atletische skiërs onontgonnen terrein verkennen en waagden ze zich zelfs naar Morzine: ze staken van de ene naar de andere kant over, wat in die tijd alleen te voet mogelijk was, maar wat aanleiding gaf tot het idee om de twee skigebieden met elkaar te verbinden… Dit werd veel later gerealiseerd met de Charniaz-stoeltjeslift in 1980.
Het embleem van het resort, ontworpen door Paul Broly: de kleurrijke skiër met zijn arm omhoog :
Les Gets staat bekend om zijn familiale sfeer, zijn authentieke oude gebouwen en zijn zonnige ligging. De skiresorts bloeien en bruisen van de energie van de lokale bevolking. De eerste die aan het imago van Les Gets werkte, was Popol, die op verzoek van Marius Servettaz het embleem van het resort ontwierp. Hij kwam op het idee van een kleurrijke skiër met opgeheven arm, die de dynamiek van de wintersport belichaamt.
De uitbreiding van het resort: van de jaren 50 tot de jaren 70
In de jaren 50 werd skiën enorm populair: Courchevel was het internationale resort dat de toon zette, maar veel andere resorts, waaronder Les Gets, boden een andere ski-ervaring met een glooiend, aangenaam terrein dat zich goed leende voor het ontwerp van de pistes, die werden geprepareerd met de middelen die toen beschikbaar waren, namelijk houten rollen vanaf 1959.
Zelfs toen al waren de pistes van Les Gets ideaal om op een rustige en gecontroleerde manier te leren skiën. De skiliften van La Turche (1946), Le Vieux-Chêne (1955), Super-Chavannes (1957) en La Turchette (1959) maakten de faciliteiten van het resort compleet.
De stoeltjeslift van Mont-Chéry, in 1960, markeerde de tweede beslissende fase in de uitbreiding van het skigebied. De capaciteit nam toe en de pisteservice werd verbeterd om skiërs beter van dienst te kunnen zijn.
Het skiën breidde zich vervolgens uit van Les Chavannes naar Ranfoilly en La Rosta. Bij de bouw van de skilift van Vieux-Chênes had het skigebied al plannen om verschillende hellingen te verkennen. Het project om Morzine te verbinden kwam in een stroomversnelling en in 1964 werd de vereniging Portes du Soleil opgericht met als doel twee resorts met één skipas te verbinden.
In 1969 werd de eerste pisteservice opgericht door Régis Pernollet, die contact opnam met pisteurs uit andere resorts van Portes du Soleil.
De wintersport ging een nieuwe fase in, zijn gouden eeuw…
Nieuwe horizonten: van de jaren 70 tot de jaren 20:
In 1970 vervoerde de eerste stoeltjeslift in Ranfoilly 800 personen per uur. Het verkeer nam aanzienlijk toe en het onderhoud van de pistes moest gelijke tred houden. Met de toename van het aantal bezoekers moest de sneeuw worden onderhouden. In 1973 gingen de beroemde rode eieren van Les Chavannes, de eerste gondellift, de lucht in.
Een geweldig moment voor Les Gets!
Tot 1978 kwamen elk jaar in januari ‘s werelds beste skiërs naar de Gazelle-piste in het Mont Chéry-gebied om deel te nemen aan de wereldbekerwedstrijden alpineskiën, terwijl er tegelijkertijd ook zomerevenementen werden georganiseerd.
Les Gets heeft altijd een nieuwsgierige geest gehad, een verlangen om te experimenteren en te innoveren, wat te zien is in zijn pionierswerk op het gebied van mountainbiken, de kwaliteit van zijn sneeuwkanonnen, het meer met opblaasbare Wibit-modules en, meer recentelijk, de Alta Lumina-ervaring.
En daar blijft het niet bij. Les Gets blijft nieuwe pleziertjes bedenken: de ijsbaan in 1989, een prachtige berggolfbaan in 1995 en vooral mountainbiken in 1989. Tweewielers zijn de zomerse attractie van het resort geworden, met speciaal aangepaste skiliften, downhill-trails en wedstrijden van wereldklasse.
In 1990 werd de gemeentelijke autoriteit die het skigebied beheerde omgevormd tot SAGETS, om meer speelruimte en controle te krijgen over de toekomstige ontwikkeling. Een multitaskingbedrijf, aangezien het
En de toekomst?
Les Gets was lange tijd een klein dorpje in de Haute-Savoie waar de boeren leefden van de veeteelt. De wintersport heeft het dorp een moderne toeristische bestemming gemaakt, die de inwoners met veel enthousiasme hebben omarmd.
Dat is begrijpelijk als je kijkt naar de geschiedenis van deze kleine bergvallei die een belangrijke toeristische bestemming is geworden: het behoud van haar identiteit is van vitaal belang. Les Gets is erin geslaagd een delicaat evenwicht te bewaren tussen voortdurende aanpassing, economische ontwikkeling en trouw aan de geest van de vallei. “Les Gets is een anker in een snel veranderende wereld.”
Bron: Boek “Een resort met karakter: Les Gets, 90 jaar bergsporten”